Dlaczego filmy mają 24 klatki na sekundę, a telewizja i gry więcej
Kino od niemal stu lat trzyma się 24 klatek na sekundę. To kompromis historyczny, który stał się elementem „filmowego” wyglądu.
Redakcja1 min czytania
Gdy kino przechodziło na dźwięk, potrzebna była stała prędkość taśmy. Przyjęto 24 klatki na sekundę — wystarczająco dużo, by ruch wyglądał płynnie, i na tyle mało, by nie marnować drogiej taśmy filmowej.
| Źródło | Klatki na sekundę |
|---|---|
| Film kinowy | 24 |
| Telewizja w Europie | 25 lub 50 |
| Sport, gry wideo | 50–60 i więcej |
Efekt telenoweli
Telewizory domyślnie dorysowują klatki pośrednie, przez co film wygląda jak tani serial. Jak to wyłączyć, opisaliśmy w artykule o ustawieniach obrazu i trybie Filmmaker Mode.
Były próby filmów kręconych w 48 lub 120 klatkach na sekundę. Widzowie często odbierali je jako „zbyt realne” — do tej pory przyzwyczajenie do 24 kl/s wygrywa.
